راز رازقی

روز تولد تو

آتوسا ایرانی — Fri, 13 Apr 2012 09:32:28 GMT

عزیزِ من ، روزِ تولد تو

تنها بهونه بود واسه رسیدن

بهونه ای برای قلبِ خسته م

واسه یه بار دیگه چشاتو دیدن

می خواستم آرزو کنم بدونی

چقد دلم می خواس کنارت باشم

تو این روزای غصه دارِ پاییز

آرزو داشتم که بهارت باشم

می خواستم آرزو کنم ولی تو

آرزوهامو دستِ کم گرفتی

تولدت تنها بهونه بود و

بهونه های دم به دم گرفتی

بغضِ فرو خورده ی من هدیه ته

شمعارو فوت کردی ، منم فراموش

من از همون روزی که رفتی مردم

به خاطرم لباسِ مشکی بپوش !

با تو مردن

آتوسا ایرانی — Tue, 13 Mar 2012 12:16:42 GMT

قفسم باش! ، بی تو دلتنگم

نفسم بی تو باز می گیره

یه پرنده میونِ دستاتم

بی قفس ، این پرنده می میره

تو جهانی که زندگی سخته

رو زمینی که مردن آسونه

تو هوایی که عطرِ گرمِ تنت

داره می میره تو دلِ خونه

باید امشب بمیرم و با تو

توی دنیای بهتری باشم

زندگی خوابِ تلخِ هر روزه

باید از خوابِ زندگی پا شم!

توی دنیا که سرد و دلگیره

روی قلبم غبار می شینه

با تو بودن همیشه ممکن نیست

با تو مُردن برام تسکینه

مثل دریا

آتوسا ایرانی — Tue, 14 Feb 2012 07:35:48 GMT

چه تلخه هرکسی آسون بتونه

یه جای قصه تو قلبِ تو جا شه

کسی که پیشِ تو مثلِ فرشته س

همون چیزی که می بینی نباشه

نمی تونی که اشکامو ببینی

یه دریا دوری از آغوشِ خونه

نمی تونم تو این ساحل بمونم

یه دریا بغض و کینه بینمونه

یه عمره دل به دریا می زنم تا

بتونم غرقِ چشمای تو باشم

یه دنیا دلخورم از دستِ دنیا

تو دنیایی که مردم بی تو کم کم

اگه غرقِ یه دریا شی چه آسون

تو رو پس می زنه ، رسمش همینه

همیشه مثلِ دریا بودی و من

کسی که سهمِ دستای زمینه !

فاصله ها

آتوسا ایرانی — Sun, 15 Jan 2012 07:54:00 GMT

نگو بارونو ازم می گیری !

اگه زیرِ چترِ همدیگه نریم

اگه طولانی بشه این پاییز

یه روزی بهارو از یاد می بریم

بی تو آسمونِ من تاریکه

بی تو زندگی به من بد کرده

چه روزای خوبی داشتیم من و تو

اگه اون روزا بازم برگرده...

تورو از فاصله پس می گیرم

نمی خوام بازم دلم تنگ بشه

نمی خوام که آسمونم بی تو

دوباره ابری و بد رنگ بشه

با تمومِ جاده ها می جنگم

تو رو از فاصله ها می گیرم

اگه بی چترِ تو بارونی شم

زیرِ چترِ آسمون می میرم

من نیستم...

آتوسا ایرانی — Thu, 15 Dec 2011 18:01:35 GMT

در من کسی شبیهِ تو تکثیر می شود

مرگم میانِ خوابِ تو تعبیر می شود

من نیستم کسی که در آغوشِ این اتاق

با خاطراتِ کهنه ی خود پیر می شود

در انتهای قصه که می اُفتد از قلم

از داستانِ زندگیش سیر می شود

این روزها به جای کسی درد می کشم

این روزها که غصه فراگیر می شود

چندین بهارِ یخزده باران نیامده

امشب دوباره پنجره دلگیر می شود

یک روز مثلِ پنجره از یاد می روم

آینده ام برای تو تصویر می شود

آنروز ، دوره گردِ پریشانِ کوچه ها

بی تو ، برای عشقِ تو تحقیر می شود

شاید برای عهد شکستن معلقی

غمگین نباش ، قلبِ تو تسخیر می شود

اینجا کسی برای شما گریه می کند

امشب کسی به پای شما پیر می شود

می خواستم دوباره خدا را صدا کنم

امروز هم برای دعا دیر می شود

(بدون عنوان)

آتوسا ایرانی — Mon, 14 Nov 2011 08:45:56 GMT

" به یاد تو "

هوای از تو نوشتن دوباره زد به سرم

از این حوالی رفتی ، دوباره می ترسم

که عطرت از این کوچه ، از این هوا برود

تو رفتی و باران ، بعدِ رفتنت نم نم

...

به چشم و هم چشمی با دو چشمِ من بارید

صدای تو می ماند همیشه در گوشم

بدونِ تو ، با پیراهنت که می خوابم

همیشه می ماند عطرِ تو در آغوشم

به یادِ روزِ خداحافظی ، برای دلم

دوباره در گلدانم بنفشه می کارم

به یادِ تو ، در یکشنبه های غمگینم

به یادِ خاطره هایی که دوستش دارم

در انتهای خیابان ، نگاهِ من جا ماند

به گوشه گوشه ی شهرم نگاه کن اینبار

که ردِ خاطره های مرا لگد نکنی

بیا و از دوشم بارِ غصه را بردار

که بی تو شیشه ی بغضم مدام می شکند

دلم به رنگِ شب است و سیاه می پوشم

به یادِ من ، در یکشنبه های غمگینت

برای خاطره هامان ، نکن فراموشم !

"شکست وزن آگاهانه است"

(بدون عنوان)

آتوسا ایرانی — Sun, 16 Oct 2011 09:09:37 GMT

این حوالی ...

زیرِ پای زندگی خالیست

دل ، پُر است از بی تو بودن ها

با غمی که از تو جا مانده

می روم بی زندگی ، تنها

خوب می دانم پس از مرگم

پای این دنیا نمی لرزد

خوب می دانی که دنیایی

بی تو دنیا هم نمی ارزد

ارثم از اینجا تحمل بود

از زمین ، سرگیجه اش مانده

از جهنم ، رفتنت بی من

از بهشتت ، آدمی رانده

این حوالی بوی غم دارد

نه ! هوای بی تو بودن نیست

زندگی را با تو می خواهم

زیرِ پای زندگی خالیست

دلخوشی

آتوسا ایرانی — Thu, 15 Sep 2011 08:15:00 GMT

دل بکن از دلخوشیای کهنه

نذار بازم گریه پناهت بشه

نذار که غم ،زنده به گورت کنه

تو قلبِ تو قحطیِ آرامشه

نگو که غم ،هدیه ی سرنوشته

طعنه به آدمای دنیا نزن

دنیا خبر داره که تو شکستی

تو پستی و بلندیا جا نزن

اونکه واست تمومِ زندگی شد

به آرزوهای تو پشتِ پا زد

چشاشو بَس روی غمت ، کور شد

دلخوشیاتو پس گرفت و جا زد

عصاکشِ یه کورِ بی دل نشو

اونکه به حرفای دلت گوش کرد

به سادگی ، به زندگیت اومدو

یه روز تو رو ساده فراموش کرد

شکستی و چاره ی این شکستن

با دلِ مجروحِ تو همدردیه

وقتی کسی تمومِ زندگیته

کور شدن ، آخرِ نامردیه !

اعتراف

آتوسا ایرانی — Sun, 14 Aug 2011 09:45:35 GMT

زخم زدی دردو به جون خریدم

با اینکه با تو زندگیمو باختم

تو آرزوهای منو فروختی

غصه ام از اینه تو رو دیر شناختم

گریه نکردم که بگن بریدم

درد کشیدم که بگم صبورم

میون ما غریبه ای نبوده

بذار همه خیال کنن که کورم

بذار بگم قصه به آخر رسید

با کوله بار غصه ها خم شدم

با خنجری که پشتمه شکستم

دم نزدم دور شدم از خودم

حرفای من یه اعتراف ساده اس

نفس بریدم که بگم تقاصه

کاری نکردم که پشیمون بشم

تموم زندگی یه انعکاسه !

فال

آتوسا ایرانی — Thu, 14 Jul 2011 18:31:35 GMT

با فنجونی که تب داره

یه فالِ تازه می گیرم

یه عمره بی تو تنهامو

با طعمِ تلخِ تقدیرم

اگه فنجونِ بیمارم

بازم تب کرده و داغه

به دستای تو محتاجه

به لب های تو مشتاقه

نمی گم فصلِ تنهایی

به آخر می رسه با تو

نمی خوام از یکی دیگه

بپرسم حالِ چشماتو

یه عمره از تو می میرم

پر از دلشوره و دردم

اگه این خونه یخ کرده

منم مثلِ خودت سردم

اگه چشمای تو دنیاس

اگه این خونه دلتنگه

دلم با حسِ دلتنگی

با دنیای تو می جنگه

نخواستم از یکی دیگه

بپرسم حالِ چشماتو

با فنجونی که یخ کرده

گرفتم فالِ چشماتو