راز رازقی

چه تلخه هرکسی آسون بتونه

یه جای قصه تو قلبِ تو جا شه

کسی که پیشِ تو مثلِ فرشته س

همون چیزی که می بینی نباشه

نمی تونی که اشکامو ببینی

یه دریا دوری از آغوشِ خونه

نمی تونم تو این ساحل بمونم

یه دریا بغض و کینه بینمونه

یه عمره دل به دریا می زنم تا

بتونم غرقِ چشمای تو باشم

یه دنیا دلخورم از دستِ دنیا

تو دنیایی که مردم بی تو کم کم

اگه غرقِ یه دریا شی چه آسون

تو رو پس می زنه ، رسمش همینه

همیشه مثلِ دریا بودی و من

کسی که سهمِ دستای زمینه !