راز رازقی

می خوام برم یه روزی از شهرمو

بگم به دنیا منو جا بذاره

با همه ی خیابونا قهرمو

زمین دیگه جایی برام نداره

از تو فقط خاطره ی تو موندو

نشونیِ صدایِ مهربونت

توو خش خش و جیغِ بلندِ گوشی

صدایِ گریه هایِ همزبونت

میونِ بوقِ گوشیِ لعنتی

صدایِ خنده هایِ تو گم شده

بعد تو من موندم و چشمایی که

بدو نِ تو خیره به آلبوم شده

بعدِ تو من موندم و این خیابون

با کوچه هایی که غریب و سرده

خلوتِ این کوچه پناهمون بود!

شاید دیگه اون روزا برنگرده

شاید خدا یه جا کنارمون بود

دلایِ ما حضورشو نفهمید

خدارو که توو قلبِ خسته مونه

باید توو چشمِ خیسِ عاشقا دید!